หมอฟัน คอนเสิร์ท ป่วย

เป็นประจำไปแล้ว อัพสัปดาห์ละครั้ง วันพฤหัส

เสาร์ก่อน (อัพย้อนไกล) ได้เวลาพบหมอฟัน คนเดิม เจอฟันผุ หมอยังไม่อยากให้ทำเลย เพราะกลัวจะกลัวหมอไปใหญ่ ต้องนัดสัปดาห์หน้า แต่เสาร์นี้ ติดขึ้นคอนเสิร์ท เลยเป็นเสาร์ ที่จะถึง

ฟันหน้าที่สีคล้ำ จากล้มคราวก่อน หมอ x ray แล้ว ยังดูดีครับ ฟันแท้ รอจะขึ้นแล้ว

วิ่งเล่นกับของเล่น 

เคลือบฟลูออไรด์ ครับ

x-ray ฟันหน้า ยังปกติดี สบายใจไป

วันพฤหัสที่แล้ว มีซ้อมใหญ่ ขึ้นคอนเสิร์ทวันเสาร์ แม่ขับรถพาพัทย์ไปปิ่นเกล้า ซ้อมตอนเย็น ทำได้ดีมากๆ ลูก

กางเกงแดง ครูงง ว่าจะเล่นได้เหรอ?  หุหุ

วันศุกร์ เย็นกลับมา ก็ขยันซ้อม เตรียมตัวเล่นวันเสาร์

วันเสาร์ วันจริง คราวนี้ดี ไม่มีอิดออด อะไร ใจนึง คงอยากเจอพี่ ไอจัง ด้วยมั้งครับ

วันอาทิตย์ เรียนตามปกติ แต่คราวนี้ มีเรื่องไม่ปกตินิดหน่อย คือเวลาเรียนของ พัทย์ เป็นเวลาเที่ยงวัน เป็นเวลาของเด็กเล็ก แต่ครู บอกว่า พัทย์ คงต้องสลับเวลาเรียนแล้ว เพราะว่า ครูต้องลงไปสอนเด็กเล็กๆ แล้วเด็กเล็กๆ ก็เรียนเวลาอื่นไม่ค่อยได้ เวลาทอง คือ สิบโมง ถึงบ่ายโมง เพราะเด็กๆ จะไม่ง่วง ไม่ลำบากกับการนอนกลางวัน

นั่นหมายถึงว่า พัทย์ จะต้องเปลี่ยนครู หุหุ ฟังแล้วน่ากลัว แต่ว่า พัทย์ ตอบตกลง โดยไม่คิดเลย เพราะครูคนใหม่นี้ พัทย์เองก็รู้จักอยู่แล้ว ตอนขึ้นคอนเสิร์ทเที่ยวที่แล้ว บอกไว้ว่า ครูเท่ห์ :) 

เข้าไปเรียนกับแม่สองคน (ห้องเล็ก พ่อเข้าไปด้วยไม่ได้) ครูบอกว่า ทำได้ดีมาก พอใจ มากๆ นานๆ จะเห็นเด็กๆ มาเรียนด้วยใจรักจริงๆ กร๊ากกก แปลว่าอะไรเนี่ย

เรียนไวโอลินเสร็จ ก็เป็นเปียโน เหมือนเดิม พ่อกะแม่เข้าไม่ได้ นั่งเม้าท์กะแม่ไอจังอยู่ นานสองนาน เรื่องโรงเรียน ไว้มีโอกาส แล้วจะมาเล่า ว่าพ่อกะแม่ตัดสินใจยังงัย

ครูเปียโน บอกว่า พัทย์ไม่สนใจเรียนเลย กรรม ลูกจ๋า ชั่วโมงละห้าร้อยบาทเหมือนกันทำไม พัทย์ถึงไม่สนใจล่ะลูก ขอเรียนเองแท้ๆ

<<<วาร์ป มาปัจจุบัน เลยแล้วกัน>>>

วันพฤหัส วันหยุด พัทย์ บอกไว้ว่าคิดถึงอาม่า (ยาย) ก็เลยขับรถไปหา บ้านอยู่เกษตร ขับไปถึงปากน้ำ เกือบห้าสิบโลตอนแรก เมื่ออาทิตย์ก่อน บอกไว้ว่า สัปดาห์นี้ long weekend อยากขอไปนอนบ้านยาย ได้สิลูก จะได้หัดให้เค้าอยู่ที่อื่นๆ บ้าง ไม่ได้ผลักไสไล่ส่งนะครับ แต่ว่า มันคงจะดี ถ้าพัทย์ จะได้อยู่กับคนอื่นบ้าง

แต่พอวันใกล้วันจริงๆ เปลี่ยนใจ ไม่เอาแล้ว ไม่เอาก็ไม่เอา ไม่เป็นไร ก็เลยไม่ได้จัดกระเป๋าให้ไป บังเอิญ ไปถึงบ้าน ทรูช็อป ปิ่นเกล้า โทรมา ให้ไปรับโมเด็มเร้าเตอร์ ที่จองไว้ เอาล่ะสิ จาก บ้านอยู่เกษตร ตอนนี้ อยู่ปากน้ำ ต้องขับรถไปปิ่นเกล้า แล้วกลับมารับพัทย์ ปากน้ำ แล้วกลับบ้าน เนี่ยนะ  ไม่งั้น จะไปวันไหน ต้องไปรับภายในวันเสาร์ แต่จะไปเรียนอีกทีวันอาทิตย์ เวร

เลยถามพัทย์ ว่า คืนนี้ค้างมั้ยลูก พ่อกะแม่ต้องไปปิ่นเกล้า จะได้ไม่ต้องอ้อมกลับมา พัทย์ตอบทันทีว่า ได้ครับ เหอ เหอ  เอากันอย่างนี้เลยเหรอลูก ไม่ได้เตรียมตัวอะไรมาเลยนะเนี่ย

ชุดนอน มีแล้ว เพราะปกติ อาบน้ำก่อนกลับบ้าน
ชุดวันพรุ่งนี้ มีแต่กางเกง เสื้อไม้มี ยายบอกไม่เป็นไร เดี๋ยวซักให้

โอเค ชุดพร้อม แน่ใจ พ่อกะแม่ ก็เลยออกไปปิ่นเกล้า วิ่งวงแหวนไป ทำธุระ เสร็จ แล้วเราจะทำอะไรกันดี ไม่มีลูก เดินไม่เป็น สรุป กลับบ้าน :)  กินข้าว เสร็จ ทำอะไรดี  เฮ้อ เมื่อก่อน พ่อกะแม่อยู่กันยังงัยนะ เข้านอนตามปกติ

ตีสอง ยายโทรมา บอกว่า ตัวร้อน แย่แล้ว...  ไม่มีอาการมาก่อน ปกติ ถ้าไปค้าง ก็จะเตรียมยาไปให้ นี่ ยาก็ไม่มี รถโรงเรียนทำหน้าที่ตอนตีสอง พอไปรับ อ้อน ทันที ปวดหัวมาก ร้องไห้ เดาว่ากลัวพ่อกะแม่โกรธ เพราะคราวที่แล้ว ที่ไปค้าง สี่ทุ่ม ไม่ยอมนอน โทรมาให้ไปรับทีหนึ่งแล้ว แต่คราวนี้ รับปากไว้ดิบดี ว่าจะไม่ให้ไปรับก่อน

ทานยา กลับบ้าน กว่าป่าป๊า จะหลับได้ ก็ตีสี่กว่า วันนี้ (วันศุกร์) ต้องไปทำงานอีกแล้ว -- ยังมีอารมณ์ตื่นมาบ่นๆ ตอนเช้าอีก

สรุป วันเดียว ขับรถ ไปสองร้อยหกสิบกว่าโล เฮ้อ

ไปทำงานดีกว่าครับ เดี๋ยวค่อยเอารูปลง

---

กลับมาแล้วครับ ดูรูปด้านล่าง สรุป ว่า ไปหาหมอมาแล้ว หมอยังบอกไม่ได้ ว่าเป็นอะไร ตัวร้อน แต่จมูก คอ หู ยังปกติดีอยู่ กลับมา โดยป้าหมอ ไม่คิดตังค์ ==/|== บอกว่า ถ้าไม่ดีขึ้นค่อยกลับมานะคะ จุ๊บ จุ๊บ

พอกลับมาถึงบ้าน ทานอะไรไม่ได้ อ๊อก อาหารเช้าออกมาจนหมด นี่ ก็ได้เวลาหลับแล้ว คงมีเวลาให้ป่าป๊า มาอัพ ต่อได้เนอะ (จริงๆ มานั่งทำงานแหละ)

ตัดรูป คอนเสิร์ท ออก ย้ายไปวันเสาร์ ที่ผ่านมานะครับ ตรงนี้ วาง slide show ไว้แทน

---